"Bir gün evde yanlız kaldım yavaşçaaa mutfaga daldım bir elimde kaşık çatal bir elime de bıçak aldım. hazırlandım ben savaşa dayanamadım tatlı aşa anlarsınız siz de bunu oburluk gelince başa.."
işte ilkokul okuma bayramında bu şiiri okumuştum aslında çooook zayıf mini mini bir kızdım ama öyle tiyatral öylesine içten okumuştum ki öğretmene başka şans tanımamıştım. sanırım oburluğum o günlerden başladı benim :P


kendimi iyi hissetmediğim zamanlarda mutfakta bitiveriyorum...
kah undur, kah tereyağdır derken içimden akıııp gider bütün negatif energi.
Dün gece saat 12 ye gelirken yine böyle bir halet-i ruhiye içerisinde attım mutfaga kendimi. çırptuım çırptım karıştım, kendimi kreple yatıştırdımmmm.
yemesem iyi olacaktı ama üstüne afiyetle mideye indirince ben de ne mutsuzluk kaldı ne kötü enerji.
bir kez daha anladım ki yaşasın yemek yemekkkkk :)