gecen gün post yazayım dedim aylar sonra ama ne mümkün telefondan yazdım sildim olmadı. öncelikle cümleten merhaba çok uzun zaman sonra yenıden burdayım 30 a ramak kala "30 olmadan" adlı projemle karşınızdayım...

sıkıcı buhranlı bir pazar günüydü olmaz dedim otuz sendromu adım adım yaklaşıyor bana hissediyorum ... bir liste yapıcam otuz olmadan listedeki tüm maddelerin yanında bir tik olacak..

iş bulmak,istanbula yerleşmek yeniden,49 kiloya inebilmek yeniden,kendini sevebilmek yeniden,çocuk yapmak maddesi olsun isterdım ama maalesef bazı seyler istemekle de olmuyor bunu çiziktirdimm şimdilik işte böyle vs vs vs

şu an istanbuldayım, çalışıyorum,diyetteyim :)) her sabah tıklım tıklım otobüslere binip "hayat sevince güzel" filmindeki "aysecik" gibi "aman da yollaağ ne kadan güzellll" diyerek dolaşıyorum antidepresanı bıraktım ama kafam hep iyi anlıcanız ...

havalar nasıl olursa olsun sizin kafanız iyi olsunn görüşmek üzere...